سفری کوتاه به روستای الارز گلوگاه

الارزاز دهستان شهریاری بخش چهاردانگه ٔ شهرستان ساری واقع در ۲۷ هزارگزی جنوب خاوری بهشهر و ۴ هزارگزی جنوب رودخانه ٔ نکا. کوهستانی و معتدل است و هوای آن مرطوب و مالاریائی است و ۲۳۰ تن سکنه دارد. آب آن از چشمه ومحصولات آن غلات ، برنج ، لبنیات ، ارزن . شغل اهالی زراعت و مختصر گله داری است . صنایع دستی زنان شال و کرباس بافی و راه دهکده مالرو است . بنایی قدیمی بنام امامزاده عبداﷲ دارد.روستایی زیبا در فاصله ۵۰ کیلومتری جنوب شهر گلوگاه که سلسله جبال سر به فلک کشیده البرز آن را چون یاقوتی بر حریر سبز خود نشانده و شیره جان خود را چون چشمه ساری زلال برای آبادی و دمیدن جریان زندگی به او هدیه کرده است .

برای رسیدن به این روستا پس از طی مسیری کمتر از ۵۰ کیلومتر از جاده بسیار زیبای گلوگاه به دامغان که چون پیچکی زیبا کوه های منطقه را در بر گرفته است و با گذر از روستاهای نیالا و سفید چاه به چهار راهی می رسی که راه روستا های الارز و اندرات از آن منشعب می شود.

بر روی شاخه سمت راست پیچک مسیر کمتر از ۳ کیلومتر را که طی می کنی چشمه پایین روستا(چشمه سر) به استقبالت می آید تا گرد سفر از رویت بشوید و با تازه کردن کامت ، ورودت به الارز را به تو خوشامد گوید .

آنچه از گفته ها بر می آید این روستا تا قد برافراشتن در موقعیت کنونی خود(که موقعیتی حساب شده می باشد) چند بار تغییر مکان داده است که قبرستان قدیمی گویای این مطلب می باشد و دارای قدمتی طولانی است .

این روستا در حال تبدیل شدن به یک روستای ییلاقی است و در برخی موارد در زمستان خالی از سکنه می شود . شغل مردم این روستا در زمان سکونت در روستا کشاورزی و در حد محدودی دامداری می باشد .

جمعیت این روستا در تابستان گاهی به بیش از هزار نفر نیز می رسد .

در کنار روستا دره ای واقع شده که از سر شاخه های نکا رود می باشد و اهالی روستا سیلهای فراوانی را از /ان به خاطر دارند.

روستا الارز

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *